زندگی حضرت مهدی علیهالسلام به سه دوره تقسیم شده است: اولین دوره، دوره اختفا است. این دوره از زمان ولادت شروع شد و تا شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام ادامه یافت. این دوره پنج سال بود و کودکی آن حضرت را شامل میشد.
وی گفت: دوران غیبت، دومین دوره زندگی امام است. این دوره از زمان شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام شروع شده و تا زمان ظهور ادامه دارد. این دوره خود به دو مرحله تقسیم میشود: مرحله اول، غیبت صغری است: این دوره زمانی محدود، از سال 260 هـ.ق تا 329 (حدود هفتاد سال) را شامل میشود.
یوسفیان گفت: این دوران، نقش مهم و تعیین کنندهای برای ورود شیعیان به مرحله غیبت کبری داشت. ویژگی بارز این دوره وجود چهار سفیر و نایب خاص بود: عثمان بن سعید عَمری، محمد بن عثمان بن سعید عمری، حسین بن روح نوبختی و علی بن محمد سمری. اینان نقش رابطه بین مردم و امام را ایفا میکردند.
وی گفت: مرحله دوم غیبت کبری است؛ با رحلت علی بن محمد سمری، دوران غیبت کبری یا غیبت تامه شروع شد. در این دوره دیگر فردی به عنوان نایب خاص به عنوان رابط ویژه میان مردم و امام علیهالسلام، وجود ندارد.
امام زمان علیهالسلام در آخرین توقیع خود به نایب چهارم فرمود: «ای علی بن محمد سمری! خداوند اجر برادرانت را در عزای تو عظیم گرداند که تو، ظرف شش روز آینده خواهی مرد. پس خود را برای مرگ مهیّا کن و به احدی وصیت مکن که پس از وفات تو، قائم مقام تو شود که دومین غیبت (غیبت تامه) واقع گردیده است».
شیخ صدوق، شیخ طوسی، و طبرسی توقیعی از امام زمان علیهالسلام نقل کردهاند. «و امّا الحوادث الواقعة فارجعوا فیها الی رواة حدیثنا فانّهم حجتی علکیم و انا حجة الله علیهم»؛ (در حوادث و رخدادهایی که واقع میشود، به روایت کنندگان حدیث ما رجوع کنید که آنان حجت من بر شما و من حجت خدا بر آنانم).
وی تأکید کرد: سرپرستی امور مردم در زمان غیبت کبری، از طرف امام زمان علیهالسلام در دست «ولی فقیه» قرار گرفته است. منصب «فتوا» و «قضاوت» از پیش به وسیله ائمه برای فقها قرار داده شده بود؛ ولی رسمیت مرجعیت و زعامت فقهای اسلام، از این تاریخ پدید آمد و تا زمان ظهور ادامه دارد.
استاد مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم گفت: امام شؤون و وظایفی دارد که به همه آنها ـ جز آنچه با غیبت ناسازگار است ـ به بهترین وجه اقدام میکند. خود آن حضرت میفرماید: «الانتفاع بی فی غیبتی فکالانتقاع بالشمس اذا غیّبتها عن الابصار السحابُ»؛ «بهره بردن از من در عصر غیبتم، مانند بهره بردن از آفتاب است، هنگامی که ابرها او را از چشمها میپوشانند».
در پی انتقادات چند روز قبل وزیر صنعت از پاسخ گو نبودن بانک ها به تقاضاهای فعالان اقتصادی برای دریافت تسهیلات بانکی، رئیس کل بانک مرکزی در واکنش به این انتقادها اعلام کرد: تمام مشکلات صنعت نقدینگی نیست و آقای غضنفری باید برود زیرساخت ها و مدیریت بهره وری صنعت را درست کند نه این که کامیون پول در کارخانجات خالی کند.
باید دانست که مراد از غیبت «امام غایب»، ظاهر نبودن ایشان است، نه حاضر نبودن، امام مهدی علیهالسلام با قیام، ظهور میکند، نه این که حضور پیدا کند. حضرت در میان مردم حاضر و بر کارها ناظر است و در موارد لازم، فریادرسی و عنایت میکند.
وی افزود: آن بزرگوار در توقعیی به شیخ مفید میفرماید: «فانا نحیط علماً بِاَنبائکم و لایعزب عنا شیء من اخبارکم» ؛ «ما بر اخبار و احوال شما آگاهیم و هیچ چیز از اوضاع شما بر ما پوشیده و مخفی نیست».
یوسفیان گفت: و در قسمتی دیگر از این توقیع آمده است: «اِنّا غیرمهملین لمراعاتکم و لاناسین لذکرکم و لولا ذلک لنزل بکم اللأول واصطلمکم الاعداء»؛ «ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی و اهمال نکرده و یاد شما را از خاطر نبردهایم؛ اگر جز این بود، دشواریها و مصیبتها بر شما فرود میآمد و دشمنان، شما را ریشه کن میکردند».
تحریم های مصوب سازمان ملل متحد
از سال 2006 ببعد شورای امنیت سازمان ملل متحد این تحریم ها را تصویب کرده است:
قطعنامه 1737 (23دسامبر 2006) که ضمن وضع تحریم هائی اقتصادی و تجاری علیه 10 نهاد مرتبط با برنامه های اتمی و موشکی تهران، دارائی های این 10 نهاد و 12 مقام سرشناس را بلوکه می کند.
قطعنامه 1747 (24 مارس 2007) که ضمن بلوکه کردن دارائی های 13 نهاد دیگر مرتبط با برنامه های اتمی و یا مرتبط با سپاه پاسدران انقلاب، خرید های تسلیحاتی ایران و پرداخت وام به ایران را با تحریم ها و محدودیت هائی مشخص روبرو می کند.
قطعنامه 1803 (3 مارس 2008) کهنهادها و افراد بیشتری را در معرض بلوکه ساختن دارائی عا و ممنوعیت های مسافرتی قرار می دهد. این قطعنامه در عین حال صدور اقلام دارای موارد استفاده مضاعف (نظامی وغیر نظامی) را به ایران ممنوع می کند.
قطعنامه 1920 (9 ژوئن 2010) که ضمن ایجاد محدودیت هائی بیشتر در مورد سرمایه گذاری هائی مشخص در ایران و ممنوعیت فروش انواع مشخصی از تسلیحات (تانک ها، هواپیماها و هلی کوپترهای جنگی)،اسامی جدیدی را به فهرست تحریم شدگان افزوده است.
تحریم های مصوب آمریکا
نخستین تحریم هائی که واشنگتن در سال های دهه 1980 علیه تهران وضع کرد شرکت های بازرگانی و بازرگانان آمریکائی رااز تجارت با ایران، بدون کسب مجوز از وزارت خرانه داری، منع می کند.
در سال 2008 آمریکا محدودیت های مالی بیشتری را وضع کرد که بانک های آمریکائی را از عمل کردن به عنوان واسطه ای برای نقل و انتقال های مالی با ایران منع می کند.
در ژوئیه 2010 قانونی وضع شد که فروش بنزین به ایران شدیدا نیازمند به این فرآورده نفتی پالایش شده را هدف می گیرد و شرکت های خارجی سرمایه گذار در صنایع نفت ایران را مشمول جریمه می کند.
در نوامبر 2011 واشنگتن تحریم های علیه حمایت کنندگان از پروژه های صنعت نفت ایران را شدید تر کرد.
در دسامبر 2011 واشنگتن تحریم هائی را وضع کرد که دارائی موسسسات مالی خارجی طرف معامله با بانک مرکزی ایران و درگیر در بخش صنایع نفت را مشمول بلوکه شدن می سازد.
تحریم های مصوب اتحادیه اروپا
اتحادیه اروپا در مجموع و بطور کلی حامی تحریم های مصوب و به اجرا گذاشته شده توسط سازمان ملل متحد از سال 2006 ببعد بوده است.
اتحادیه اروپا در 26 ژوئیه 2010 علاوه بر تحریم های مصوب سازمان ملل متحد، کمک های فنی به صنایع نفت ایران و یا انتقال تکنولوژی های نفتی به این صنایع را منع کرد و ضمن محدود ساختن فعالیت های بعضی از بانک های ایرانی، اسامی مقامات ایرانی بیشتری را به فهرست افرادی افزود که سازمان ملل متحد آنان را مشمول منع مسافرت می شناسد. سپاه پاسداران انقلاب در کانون توجه این تصمیمات است.
در ماه های مه و دسامبر 2011، دارائی های 243 نهاد و حدود 40 فرد دیگر بلوکه شد، و ممنوعیت های مسافرتی نیز در مورد آنان برقرار گشت.
در 19 ژانویه 2012 اتحادیه اروپا در مورد منع اغلب نقل و انتقال های مالی با بانک مرکزی ایران به توافقی کلی رسید.
در 23 ژانویه 2012 اتحادیه اروپا در مورد منع واردات نفت از ایران و خروج مرحله به مرحله از قراردادهای موجود تا ماه ژوئیه به توافق رسید.
در چارچوب این توافق واردات مواد شیمیائی نیز همراه با فروش طلا و دیگر فلزات گرانبها و نیز الماس به ایران منع شده است.
اتحادیه اروپا براساس این توافق می تواند دارائی های بانک مرکزی ایران را بلوکه کند، ضمن آنکه سعی خواهد کرد مانعی بر سر راه تجارت های مشروع و قانونی ایجاد نشود.
امام رضا سلام الله علیه :
زیارَةُ قَبرِ أبی مِثلُ زِیارَةِ قَبِر الحُسَینِ؛
زیارت قبر پدرم، موسى بن جعفر سلام الله علیه، مانند زیارت قبر حسین سلام الله علیه است
کامل الزیارات: ص 499
شب، خجالت زده از لابلای انگشتان سیاهی، در خاکها فرو میچکید. خورشید، خودش را پشت غروبها و کوهها پنهان کرده است؛ گویی این که در خیابانها مرگ پاشیده باشند!
مرگ در قالب تعارف خرما تقدیم امام موسی کاظم علیهالسلام میشود .
یک لقمه دیگر از این خرما و ریحان میل کن، اگرچه به زهر آغشته شده باشد!
... و چقدر هارون به دستهای سیاه و جنایت وحشیانه خودش افتخار میکرد!
افتخار به شکستن حریم حرمت ائمه!
