دو نویسنده چینی در مقالهای با بررسی نقش رسانههای اجتماعی در حوادث پس از انتخابات ایران نوشتند که وزارت خارجه آمریکا از فیسبوک، توییتر و فلیکر خواسته بود در فضای مجازی از میرحسین موسوی حمایت کنند.
به گزارش فارس، "لی ژیگوانگ " (Li Xiguang) و "وانگ جینگ " (Wang Jing) دو نویسنده چینی در مقالهای به بررسی نقش رسانههای اجتماعی در دیپلماسی عمومی و چگونگی تاثیرگذاری این رسانهها در آشوبهای "سینگکیانگ " و "ایران " در سال 2009 پرداختند.
در بخشی از این مقاله آمده است: در سالهای اخیر، هم دولتها و هم گروههای تجزیهطلب یا افراطی با انتشار اطلاعات میان حامیان و طرفداران خود و نیز احیاناً با دعوت به اتخاذ اقدامات خشونتآمیز در رسانههای اجتماعی شروع به استفاده از این ابزار کردهاند.
این مقاله افزوده است: این ابزارها میتوانند به اغتشاشگران کمک کند تا سیستم قضایی محلی را دور زده و بدون اینکه شناسایی شوند، اعتراضات سیاسی، شورشها و یا حملات تروریستی را سازماندهی کنند.
توییتر، یوتیوب، فیسبوک در کار سازماندهی آشوبها و اعتراضات
این مقاله سپس به انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری ایران اشاره کرده و میافزاید: پس از انتخابات ریاستجمهوری ایران (2009)، "محمود احمدینژاد "، که در دور اول تصدی خود بر مسند ریاست جمهوری، غرب (بالاخص آمریکا) را به علت اتخاذ موضعی جسورانه در قبال برنامه هستهای ایران بسیار خشمگین کرده بود، در انتخاباتی جنجالی به پیروزی رسید.
این مقاله که در فصلنامه ارتباطات بینالمللی به چاپ رسیده افزوده است: بلافاصله پس از پیروزی احمدی نژاد، توییتر، یوتیوب، فیسبوک و "فلیکر " تبدیل به واسطهها و پلتفرمهای انتشار اطلاعات و سازماندهی اعتراضات و آشوبها توسط گروههای مخالف و حامیان غربی آنها شدند.
نویسندگان چینی در ادامه مقاله خود آوردهاند: در گذشته کشورهای غربی بالاخص آمریکا، از رسانههای سنتی مانند ایستگاههای رادیویی بینالمللی برای تحریک و سازماندهی مخالفان استفاده میکردند، با این حال، غربیها در انتخابات ریاستجمهوری ایران تنها به ایستگاههای رادیویی و یا خبرگزاریها برای دستیابی به برنامههای سیاسی خود اتکاء نکردند؛ آنها با استفاده از رسانههای اجتماعی جدید توانستند این کار را بهتر و مؤثرتر انجام دهند.
نویسندگان در ادامه به چگونگی طرفداری و حمایت دولتهای غربی و رسانههای وابسته از اعتراضات و آشوبهای پس از انتخابات ایران اشاره کرده و مینویسند: گروههای مخالف از طریق رسانههای اجتماعی شبکهای کمکها و پشتیبانی زیادی از جانب غرب کسب کردند، برای مثال، گوگل و فیسبوک بلافاصله زبان فارسی را نیز به خدمات خود افزودند تا به معترضان ایرانی یاری رسانند.
این مقاله می افزاید: علاوه بر این، وزارت امور خارجه آمریکا از توییتر خواست که تعطیلی موقت وبسایت را به علت تعمیرات، به تعویق اندازد تا در روز انتخابات نیز کاربران بتوانند از آن استفاده کنند، از حامیان گروههای مخالف در خارج از کشور خواسته میشد تا اطلاعات مکان و زمان خود را به نحوی تنظیم کنند که به نظر برسد در داخل ایران فعالیت میکنند. همچنین از آنها خواسته میشد ماسکهایی سبز بر صورت کنند و به صفحه "میرحسین موسوی " (رهبر گروه مخالفان) در فیسبوک بپیوندند تا نشانگر حمایت بینالمللی قوی از مخالفان باشد.
در بخش دیگری از این مقاله با اعلام اینکه رسانه اجتماعی به عنوان رسانه شبکههای اجتماعی نیز خوانده میشود و به عنوان پلتفرمی برای دیپلماسی وبمحور شناخته میشود، آمده است: علیرغم این حقیقت که در مورد کارآیی و تأثیر رسانههای اجتماعی شبکهای بر ارتباطات بینالمللی و بسیج سیاسی باید تحقیقات زیادی صورت پذیرد اما مورد ایران نشان داد که این ابزار میتواند تأثیر بسیار زیادی در دیپلماسی عمومی الکترونیکی داشته باشد، گروه مخالف و حامیان غربی آنها از طریق توییتر و وبسایتهای شبکههای اجتماعی، نه تنها در داخل و خارج از ایران به جمعآوری حامی و طرفدار پرداختند بلکه توانست اعتراضات وسیعی در زمان کم ترتیب دهند.
در ادامه این مقاله آمده است: در ماه می صفحه فیسبوک موسوی رهبر مخالفان ایران حدود 5000 عضو داشت، اما این رقم در کمتر از یک ماه مانده به انتخابات 110000 نفر شد، این حامیان به طور فعالی خبرها را که شامل اطلاعات اعتراضات، لیست قربانیها و لینک مقالات مربوطه میشدند را به روزرسانی میکردند. تصاویر ثابت و متحرک اعتراضات خیابانی، بالاخص خشونت پلیس، - در برخی مواقع بهطور مستقیم از تلفنهای همراه - به یوتیوب، فلیکر و دیگر وبسایتهای اشتراک ویدئو و تصویر آپلود میشدند.
به نوشته دو نویسنده چینی، در حین ناآرامیهای ایران، برخی رسانههای دولتی در غرب همکاری نزدیکی را با وبسایتهای رسانهای اجتماعی بزرگ آغاز کردند. برای مثال، گروههای مخالف از وبسایتها و تلویزیونهای ماهوارهای "صدای آمریکا " و "بیبیسی " برای بسیج کردن حامیان موسوی استفاده میکردند. صدای آمریکا در گزارشهای خبری خود، از مطالب ارسالی به توییتر، وبلاگها و یا ویدئوهای تولید شده توسط کاربران نیز استفاده میکرد.
این مقاله می افزاید: علاوه بر 15 میلیون بیننده صدای آمریکا، در زمان ناآرامیها تعداد مراجعان به وبسایت این شبکه نیز 800 درصد افزایش یافت. با این حال، اگرچه "شبکه خبر فارسی صدای آمریکا " (PPN) هر روز در حدود 300 ویدئو از شهروندان ایرانی دریافت میکرد اما گاهی خود گزارشگران نیز اصالت این کلیپهای ویدئویی را زیر سؤال میبردند. در میزگردی با عنوان "نقش رسانههای جدید در انتخابات ایران " که در "مرکز کمک به رسانههای بینالمللی " (Center for International Media Assistance) برگزار گردید، "ستاره درخشش "، از گزارشگران "شبکه خبر فارسی صدای آمریکا " پرسشی بدین مضمون مطرح کرد: "سؤال اصلی این است: آیا آنها اصالت دارند؟ "
